Yazı Detayı
29 Ağustos 2015 - Cumartesi 22:24
 
GÖNÜL YOLCULUĞU
Songül Yurdagül
songul@bozok.tv
 
 

Dün öğle saatlerinde kapımı çalan kömür gözlü Ümran ile yolculuğumdur anlatacağım..Kapımı açtığımda hem ağlıyor hem de öyle bir bakıyorduki gözlerime sanki içimden bir şeyler aldı gitti o anda.

Sen kimsin dedim dahada şiddetlendi ağlaması mesken diyebiliyordu sadece anladım ki bu çocuk bizim buraların çocuğu değil ,saçlarını okşayıp sakinleştirmeye çalıştım ,eline şeker çikolata su verdim çok korkmuştu belli tir tir titriyordu gel dedim girmedi içeri kapının önünde hala yalvaran gözlerle bakıyordu ve hala mesken diyordu başka bir söz çıkmıyordu ağzından.

Elinden tutup asansöre yöneldim hala kendi dilince birşeyler anlatıyordu sonra bir komşumun apartmana Irarklılar'ın yerleştikleri geldi aklıma ve onların katta durdum hemen koştu zile bastı bir amca çıktı şükran dedi aldı içeri bende gönül rahatlığı içinde evime döndüm..

Ve bu gün o çakmak çakmak gözlü çocuk tekrar çaldı kapımı yüzünde gülümseme elinde bir parça ekmek ..

Genemi kayboldun dedim anlamadı elimden tuttu asansöre yöneldi çocukça maytaplıklar yapıyor içi içine sığmıyordu belliki , bu defa kendisi bastı zillerine ve kapı açıldı aman Yarabbim dünya güzeli üç kız o çocuk tuttu elimden sadece ne olur anlamında bir şeyler söyledi biraz tereddütle girdim içeri ..

Anneleri vardı üç kız kardeş birde adının Ümran olduğunu öğrendiğim o sevimli çocuk derken sohbet koyulaştı internet sayesinse onlar Arapça konuşuyor Türkçe'ye çevriliyor ben Türkçe konuşuyorum gogle amca anında Arapçaya çeviriyor. Onlar Irak Türkmeniymişler babaları bölgenin bilinen en iyi doktoru kızın birisi hakim diğeride nükleer enerji uzmanıymış.Hayretler içinde konuşurken gözüm birden duvarda asılı gencin fotoğrafına takıldı ,bu kim gibisinden yüzlerine bakınca içlerine o ateşin düştüğünü gözlerinden akan yaşlardan anladım anlatmaya çalıştılar ama gogle amca hep anlaşılmıyorsunuz mesajı gönderdi bir müddet sonra kız telefona bir şeyler söyledi Arapça ve Türkçe karşılığını dinlerken bende tutamadım kendimi karşı güçlere karşı yiğitçe direnen Türkmen subayı!!

Neden sonra Ümran dedim o var gene bir hüzün bulutu kapladı odayı.

-Ümran emanet dedi içlerinden biri , hayretim iki kat artmıştı nasıl yani? diye baktım yüzlerine gene kız gogle amcaya bir şeyler söyledi ve gelen cevap kahretti beni..

Babası subaymış Ümranın oğullarının arkadaşıymış oda şehit olmuş ve ümranı bu aileye emanet etmiş..

Dışardan bakınca ne kadar basit değilmi hayatlar.Bir çoğumuz bir selamı bile esirgerken onlardan , içlerindeki yangını nerden bilebilirizki

o küçücük yüreği ALLAH gönderdi belkide bana .

Meskenden insanların içindeki acıya gönül yolculuğuna...

 
Etiketler: GÖNÜL, YOLCULUĞU,
Yorumlar
En Çok Okunanlar
Alıntı Yazarlar
Arşiv
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Modül 5