Yazı Detayı
17 Mart 2015 - Salı 23:48
 
Çanakkale Ruhu
Salim Gülbahçe
salim_1958@hotmail.com
 
 

Çanakkale denince düşmanların “Anzakların” bozguna uğradığı, Türk ordusunun zoru başardığı ve inanılması güç bir muharebe ile zafere ulaşması akla geliyor. Bu duyguları hisseden ve hissettiren kalplerin yansımaları ise dünya üzerinde çeşitli ülkelerde hüzün ve Türk Cumhuriyetlerinde sevinç hislerini doruğa çıkartıyor. Tarih sayfalarının içinde Çanakkale Destanın gizemli anılarını,  onlarca düşman saflarında savaşan Anzaklar dan ve Anzakların yanında yer alan değişik ülkelerden katılan komuta kademeli tarafından  anlatanları görmek mümkün olduğu gibi okuyanlarında şaşkına dönmesine vesile olmaktadır. Ayrıca da bu muhteşem destanı tarihçilerimizin derin bilgi hazinelerinden ve eşsiz yorumlarından dinlemekte bam başka bir güzelliktir.

Böyle bir anıyla ben dakikalarca ağladım. İşte o sevincin hüzüne karıştığı kısa bir anım… ( Bir TV kanalında haberleri dinlemekte iken haber spikeri Çanakkale zaferi  yıldönümü dolayısıyla haberlerin sonunda kısa bir sunum hazırladıklarını söyleyerek,  Tarihçi Talha UĞURLUEL ‘i anons etti ve sahneye aldı. Tarihçimiz elinde bir çubukla duvardaki dev ekranın önünde yerine aldı ve Çanakkale ile ilgili resimler geçtikçe resimlerin içeriğini de vurgulayarak anlatmaya başladı. Öyle güzel anlatıyordu ki , ben dinledikçe ağlamaya başladım ve kamera ara sıra sunucuyu gösteriyordu, oda  kenarda sessizce ağlıyordu. ben ekran karşısı, sunucu köşede dakikalarca ağlamaya devam ettik. Bir ara sunucunun gözlerini silerek ekrana sunuma yöneldiği geldi ekrana ve mikrofona gelince son sözleri şöyle bitti… sevgili izleyiciler kısa bir sunum demiştim ama duygularıma kapıldığım için süreyi göremedim ve oldukça süreyi aşmışız. Yönetmenimin uyarısıyla  kendime geldim. Tekrar görüşmek üzere hoşça kalın… diyerek haberi noktaladı. ) Allah’ın izniyle İşte bu duygular yaşandıkça bu vatan asla bölünmez ve bu ordumuz asla yenilmez…

Çanakkale zaferini kitaplardan okuyan birisiyim ama kitapta okumak ayrı bir heyecan tabi ki ama gidip yerinde ziyaret ederek o duyguları orada hissetmek, yaşamasak bile yaşamış gibi duygulanmak çok daha farklı duygulara sürüklüyor, kalp atışlarımızı hızlandırıyor.  Çanakkale de ki  şehitliklerimiz de ve müzelerde sergilenen  o kadar çok gizemli anısı bulunan araç ve gereçler  var ki  anlatmakla anlatılmaz yaşamak lazım. Birkaç örnek verecek olursam. Seyit onbaşının sırlayıp kaldırdığı 276 Kg lık top mermisi,  Potin içindeki ayak bileğinden kopmuş bacak,  Mevzi eşebilmek için eğri büğrü kazma kürek, çinko ve demir hoşaf tasları, düzenli atış yapılamayan el yapımı tüfekler. vs. Bütün bunlara rağmen zafer kazanmanın sırrı, gizemi  bizleri derin derin düşündürüyordu.  Hele hele rehber arkadaşların anlattıkları birbirinden ilginç ve düşündürücü kısa anılar ( kendisine uzatılan bir dilim bayat ekmeği komutanına iade eden ağır yaralı asker , komutanım benim kurtulmam zor görünüyor, bu ekmeği hafif yaralı askere ver de bir an önce güç kazansın ve savaşa devam edebilsin. Ben aç da ölsem, tok da ölsem fark etmez  diyen Kahraman  Mehmetçiğin  duyguları… bir kase şekersiz hoşafla 24 saat savaşan ve şükretmeyi ihmal etmeyen Mehmetçiklerin duyguları,  Savaştığı düşman komutanını  Yaralı alarak esir alan ve onu çadıra kadar sırtında taşıyarak kumanyasını ona yediren,  matarasındaki suyu ona içiren Türk Komutanının duyguları, anlatılırken göz yaşlarımızı tutmak mümkünmü.?

Böyle bir toplumda yaşamak dünyanın en muteber insanı olma duygusudur diye düşünüyorum.  Rabbim bizle böyle mukaddes bir vatanda yaşamayı nasip ettiği için binlerce şükür olsun. Böyle namlı ve şanlı ecdadımız olduğu içinde geçmişimizle atalarımızla da gurur duyuyorum. Bütün şehitlerimizin ruhu şad olsun, mekanları cennet olsun, Mevlâm rahmet eylesin… 

 
Etiketler: Çanakkale, Ruhu,
Yorumlar
Alıntı Yazarlar
Arşiv
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Modül 5